۲۴ژوئیه ۲۰۲۵- یک مطالعه‌ ی جدید منتشر شده در نشریه JAMA Network Open نشان داده است که استفاده از داروهای آگونیست گیرنده شبه‌ گلوکاگون نوع ۱ (GLP-1 RA)ممکن است مزایای محافظتی قابل‌ توجهی در برابر عوارض قلبی‌ عروقی و کلیوی شدید در بیمارانی که همزمان به دیابت نوع ۲و اختلال گاموپاتی مونوکلونال با اهمیت نامشخص(MGUS)  مبتلا هستند، فراهم کند.

این پژوهش به سرپرستی دکتر کوان-یو چی از مرکز پزشکی جاکوبی در کالج پزشکی آلبرت اینشتین انجام شده است و پتانسیل این داروها را در کاهش خطر بروز وقایع شدید قلبی و مغزی (MACCE) در این گروه پرخطر از بیماران برجسته می ‌کند.MGUS ، نوعی اختلال سلول‌ های پلاسماست که به عنوان پیش ‌زمینه برخی سرطان ‌های خونی شناخته می ‌شود و با افزایش خطر قلبی‌عروقی مرتبط دانسته شده است. در این میان، داروهایGLP-1 RA  که برای درمان دیابت نوع ۲به کار می‌ روند، پیش ‌تر فواید قلبی و کلیوی خود را نشان داده‌ اند، اما تأثیر آنها در بیمارانی که همزمان با MGUS زندگی می ‌کنند، تا کنون ناشناخته بوده است.

این مطالعه با تحلیل گذشته ‌نگر داده‌ های پایگاه جهانی TriNetX، مربوط به بازه زمانی ژانویه ۲۰۱۸تا ژانویه ۲۰۲۳، انجام شد. پژوهشگران ۴۸۷۱بزرگ‌سال مبتلا به MGUS و دیابت نوع ۲را شناسایی کردند که هیچ سابقه بیماری قلبی‌عروقی نداشتند. از میان آن‌ ها، ۴۷۳نفر ظرف یک سال قبل از تشخیص MGUS از داروهای GLP-1 RA استفاده کرده بودند. پس از همسان‌ سازی گروه‌ ها بر اساس امتیاز گرایش، ۴۶۰ نفر از کاربران GLP-1 RA  با ۴۶۰ نفر از افراد مشابه که از این داروها استفاده نکرده بودند، طی میانگین دوره‌ ی پیگیری ۳.۲ساله مقایسه شدند.

یافته‌های مهم این مطالعه به شرح زیر است:

• استفاده از GLP-1 RA با کاهش ۲۵ درصدی در خطر بروز حوادث شدید قلبی یا مغزی در این بیماران همراه بود(HR=0.75).

• خطر مرگ ناشی از همه ی علل در کاربران دارو به ‌طور معنی‌ داری کمتر بود(HR=0.57).

• خطر نارسایی قلبی جدید نیز کمتر گزارش شده بود(HR=0.69).

• خطر نارسایی قلبی جبران ‌نشده نیز کاهش یافته بود(HR=0.60).

• خطر آسیب حاد کلیه یا بیماری کلیوی پیشرفته در گروه دارویی کمتر بود(HR=0.73).

این نتایج نشان می ‌دهد که داروهای GLP-1 RA می ‌توانند ابزار ارزشمندی برای پیشگیری اولیه از عوارض قلبی و کلیوی در بیماران مبتلا به MGUS و دیابت باشند - جمعیتی که در آزمایش ‌های بالینی پیشین به ‌طور خاص مورد بررسی قرار نگرفته‌ اند.

البته نویسندگان هشدار دادند که ماهیت مشاهده ‌ای این مطالعه مانع از نتیجه‌ گیری یک ارتباط قطعی علت و معلولی می ‌شود. محدودیت ‌های دیگر شامل استفاده از داده‌ های کد گذاری اداری، عدم ارزیابی میزان مصرف یا پایبندی دارویی، و اندازه نسبتاً کوچک نمونه‌ های تطبیق ‌یافته است. همچنین، بیشتر جمعیت مورد مطالعه از مراکز دانشگاهی انتخاب شده ‌اند که ممکن است با واقعیت ‌های مراکز درمانی جامعه ‌محور تفاوت داشته باشند.

نویسندگان نتیجه ‌گیری کردند:با وجود محدودیت ‌ها، این یافته ‌ها انگیزه‌ ای قوی برای انجام کارآزمایی‌ های بالینی تصادفی آینده فراهم می‌ کنند تا اثرات محافظتی قلبی داروهایGLP-1 RA  در این زیرگروه خاص تأیید شود. با گسترش درک ما از MGUS و اثرات سیستمیک آن، این مطالعه بر اهمیت استراتژی ‌های پیشگیرانه‌ ی هدفمند در شرایط پیچیده متابولیک و هماتولوژیک تأکید می‌ کند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/glp-1-receptor-agonists-use-linked-to-lower-cardiovascular-risk-in-diabetic-patients-with-mgus-study-152162